Logopeda


Apel Waszego Dziecka PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 14 listopada 2017 00:11

   Mamo, wiem, ?e mnie kochasz i tak wiele potrafisz zrobi? dla mnie.

  1. Zrób wszystko, bym mówi? poprawnie.
  2. B?d? cierpliwa, gdy mi co? nie wychodzi i nie zniech?caj si?.
  3. Nie ka? mi ?wiczy? za d?ugo, bo nie mog? d?u?ej ni? 20 minut skupi? si? na wykonywanym zadaniu.
  4. Powtarzaj wielokrotnie ten sam materia? ?wiczeniowy.
  5. Przygotuj ze mn? zalecone ?wiczenia tak, aby logopeda móg? proponowa? mi ci?gle nowe zadania.
  6. Chc?, by? by?a ze mnie zadowolona, bo zale?y mi na Twoim uznaniu.
  7. Nie daj si? nabra?, gdy próbuj? wymiga? si? od ?wicze? swoimi wykr?tami; b?d? konsekwentna.
  8. Nie przerywaj rozpocz?tej terapii, bo chc? mówi? tak dobrze, jak inne dzieci.
  9. Chwal mnie, bo pochwa?y dopinguj? mnie do ?wicze?.

Szanowni Rodzice!

EFEKT TERAPEUTYCZNY ZALE?Y TAK?E OD:

  • Waszego zaanga?owania i wspó?pracy z logoped?;
  • Motywacji dziecka do spe?niania podawanych zalece?;
  • Cz?sto?ci i systematyczno?ci ?wicze?;
  • Metod wspieraj?cych g?ówn? metod? terapii.

   Pomó?cie swojemu dziecku opanowa? prawid?ow? wymow?. Terapia nie polega tylko na przychodzeniu do logopedy. Niezb?dne jest dok?adne i systematyczne wykonywanie w domu zaleconych ?wicze?. Jest to konieczne do uzyskiwania post?pów i osi?gania kolejnych etapów na drodze do prawid?owej mowy. Dziecko do rozwoju potrzebuje koniecznie poczucia sukcesu. Jest to szczególnie wa?ne przy pracy w grupach, gdy dzieci w sposób naturalny porównuj? swoje osi?gni?cia.

   Nie oczekujcie na cudown? pigu?k?, która sprawi, ?e Wasze dziecko b?dzie mówi?o poprawnie, takiej jeszcze nie wynaleziono.

 
PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 13 listopada 2017 23:51

PRZYK?ADY STOSOWANYCH ?WICZE?:

* ?wiczenia s?uchowe – stanowi? one bardzo wa?n? grup? ?wicze? logopedycznych, poniewa? cz?sto opó?nienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiaj? si? na skutek opó?nie? rozwoju s?uchu fonematycznego/ tzw. s?uchu mownego/. Stymuluj?c funkcje s?uchowe przyczyniamy si? do rozwoju mowy dziecka. 

Przyk?ady dla dzieci m?odszych:

  • „Co s?ysz??” – dzieci siedz? z zamkni?tymi oczami i nas?uchuj?, rozpoznaj? odg?osy dochodz?ce z s?siedztwa, ulicy.
  • „Zgadnij, co wyda?o d?wi?k?” – uderzanie pa?eczk? w szk?o, fajans, metal, kamie?, drewno itp. Toczenie ró?nych przedmiotów po pod?odze / np. pi?ki, kasztana, kamienia/, rozpoznawanie odg?osu przez dzieci.
  • Rozpoznawanie ró?nych przedmiotów w zamkni?tym pude?ku po wydawanym odg?osie – groch, kamyki, gwo?dzie, cukier, kasza itp.
  • Uderzanie o siebie klockami, ?y?eczkami, garnuszkami; uderzanie ?y?eczk? o pust? szklank?, o szklank? z wod?, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody (z wysoko?ci, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
  • Rozpoznawanie g?osu, szmeru, ?ród?a d?wi?ku – miejsca, kierunku, odleg?o?ci, ilo?ci d?wi?ków (du?o- ma?o), g?o?no?ci (cicho – g?o?no).
  • Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoni?cego budzika.
  • Rozró?nianie i na?ladowanie g?osów zwierz?t: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, g?si itp.
  • Rozró?nianie odg?osów pojazdów: samochodu, poci?gu, motoru, traktora itp.
  • Rozpoznawanie po d?wi?ku ró?nych urz?dze? domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

Przyk?ady dla dzieci starszych:

  • Wyró?nianie wyrazów w zdaniu. (stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kó?eczek, klaszczemy tyle razy ile s?ów s?yszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
  • Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie ?uchwa / na r?ce/ przy wybrzmiewanie sylab.
  • Nazywanie obrazków – dziecko ko?czy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logoped?, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
  • Dzielenie na sylaby imion dzieci / na pocz?tku ?atwych/.
  • Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
  • Wyszukiwanie s?ów z podan? sylab?.
  • Rozpoznawanie okre?lonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
  • Wyszukiwanie imion rozpoczynaj?cych si? od samog?oski, nast?pnie od podanej spó?g?oski.
  • Wydzielanie spó?g?osek nag?osowych przez przed?u?anie nag?osu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynaj? si? na dan? g?osk?.
  • Wydzielanie spó?g?oski wyg?osowej.
  • Dzielenie na g?oski ?atwych a nast?pnie coraz trudniejszych s?ów.

* ?wiczenia oddechowe poprawiaj? wydolno?? oddechow?, sprzyjaj? wyd?u?aniu fazy wydechowej, co powoduje popraw? jako?ci mowy. ?wiczenia prowadzone s? najcz??ciej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu ró?nych ?rodków, np. piórek, pi?eczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. S? tak?e wplatane w opowie?ci i zabawy ruchowe. 

Przyk?ady:

  • Wdech nosem ( usta zamkni?te) i wydech ustami.
  • Dmuchanie na p?omie? ?wiecy, piórko, pi?eczk? pingpongow?, kulk? z waty, wiatraczek.
  • Ch?odzenie „ gor?cej zupy” – dmuchanie ci?g?ym strumieniem.
  • „Zdmuchiwanie mlecza” – d?ugo, a? spadn? wszystkie nasionka.
  • Chuchanie na zmarzni?te r?ce.
  • Na?ladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
  • Na?ladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odg?osem „sssss”.
  • Nadmuchiwanie balonika.
  • Na?ladowanie syreny – „ eu-eu- eu”, „ au-au-au” – na jednym wydechu.
  • Wy?cigi chrupek – dmuchanie w parach.
  • Liczenie na jednym wydechu.
  • Powtarzanie zda? na jednym wydechu – najpierw krótkich, potem coraz d?u?szych.
  • Na?ladowanie ?miechu ró?nych osób: staruszki: che- che- che; kobiety – weso?e cha- cha- cha; m??czyzny – rubaszne ho- ho- ho; dziewczynki – piskliwe, chichotliwe chi- chi- chi.

* ?wiczenia motoryki narz?dów artykulacyjnych:

?wiczenia warg:

  • Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
  • Oddalanie od siebie k?cików ust – wymawianie „ iii”.
  • Zbli?anie do siebie k?cików ust – wymawianie „ uuu”.
  • Naprzemienne wymawianie „ i – u”.
  • Cmokanie.
  • Parskanie / wprawianie warg w drganie/.
  • Masa? warg z?bami ( górnymi dolnej wargi i odwrotnie).
  • Dmuchanie na p?omie? ?wiecy, na watk? lub pi?k? pingpongow?.
  • Uk?adanie ust jak przy wymowie samog?osek ustnych, z wyra?n?, przesadn? artykulacj? warg, np. w kolejno?ci: a-i-o-u-y-e, u-a-i-o-e-y, o-a-y-i-u, e-y-i-o-a-u, u-i-y-a-o.
  • Wymowa samog?osek w parach: a-i, a-u, i-a, u-o, o-i, u-i, a-o, e-o itp.
  • Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ u?miech”.
  • Wysuwanie warg w przód, nast?pnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.
  • Wysuwanie warg w przód, nast?pnie kr??enie wysuni?tymi wargami.

?wiczenia j?zyka:

  • „G?askanie podniebienia” czubkiem j?zyka, jama ustna szeroko otwarta.
  • Dotykanie j?zykiem do nosa, do brody, w stron? ucha lewego i prawego.
  • Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / kr??enie j?zykiem/.
  • Wysuwanie j?zyka w przód i cofanie w g??b jamy ustnej.
  • Kl?skanie j?zykiem.
  • Dotykanie czubkiem j?zyka na zmian? do górnych i dolnych z?bów, przy maksymalnym otwarciu ust / ?uchwa opuszczona/.
  • J?zyk wysuni?ty w kszta?cie grota wykonuje poziome ruchy wahad?owe od jednego do drugiego k?cika ust.
  • Rurka – wargi ?ci?gni?te i zaokr?glone unosz? boki j?zyka.
  • J?zyk lekko wysuni?ty opiera si? na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kszta?t „?opaty” i „grota”.
  • Ruchy koliste j?zyka w prawo i w lewo na zewn?trz jamy ustnej.
  • Oblizywanie z?bów po wewn?trznej i zewn?trznej powierzchni dzi?se? pod wargami. Usta zamkni?te.

?wiczenia usprawniaj?ce podniebienie mi?kkie:

  • Wywo?anie ziewania przy nisko opuszczonej szcz?ce dolnej.
  • P?ukanie gard?a ciep?? wod?.
  • „Chrapanie” na wdechu i wydechu.
  • G??bokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.
  • Wymawianie po??cze? g?osek tylnoj?zykowych zwartych z samog?oskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, g?, g?, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…
  • Wypowiadanie sylab / jak wy?ej/ i logatomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, igi, ago, eg? itp.
  • Nabieranie powietrza nosem i zatrzymanie w jamie ustnej. Policzki nad?te. Pocz?tkowo nadyma? policzki z zatkanym nosem, a nast?pnie próbowa? po?yka? powietrze.

?wiczenia policzków:

  • Nadymanie policzków – „ gruby mi?”.
  • Wci?ganie policzków – „ chudy zaj?czek”.
  • Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, kr??enie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.
  • Naprzemiennie „ gruby mi?” – „ chudy zaj?czek”.
  • Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmian?.

?wiczenia prawid?owego po?ykania
(wyrobienie nawyku po?ykania z j?zykiem u?o?onym na wa?ku dzi?s?owym):

  • Unoszenie j?zyka na wa?ek dzi?s?owy za górnymi z?bami przy otwartych a nast?pnie zamkni?tych ustach.
  • Lizanie czubkiem j?zyka wa?ka dzi?s?owego.
  • Trzymanie czubkiem j?zyka cukierka tik-tak przy wa?ku dzi?s?owym, jednoczesne po?ykanie ?liny.
  • ?wiczenie jak wy?ej z kawa?eczkiem czekolady przyklejonym do wa?ka dzi?s?owego.
 
Wady wymowy naszych dzieci PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 13 listopada 2017 23:19

   O wadzie wymowy mówimy wtedy, gdy odbiega ona od normy fonetycznej ogólnie przyj?tej w danym j?zyku (Demel, 1994). Nale?y odró?ni? wady wymowy od nieuko?czonego rozwoju mowy. Zgodnie z tym, co wcze?niej zosta?o napisane, do wad wymowy nie zalicza si? rozwojowych form mowy dzieci?cej (wiemy ju?, ?e do pi?tego roku ?ycia dziecko ma prawo nie wymawia? pewnych g?osek - nale?y to uzna? za form? poprawn? dla danego okresu rozwojowego). Ró?nica ta dotyczy prognoz terapeutycznych.

   W przypadku nieuko?czonego rozwoju mowy mo?e nast?pi? (oczywi?cie nie w ka?dym przypadku) samoistna poprawa wymowy, natomiast w przypadku wady wymowy (np. dyslalii) nie mo?na na to liczy? - konieczna jest interwencja logopedy i im wcze?niej ona nast?pi, tym skuteczniejsza jest terapia logopedyczna.

   W codziennej pracy logopeda styka si? najcz??ciej z grup? wad artykulacyjnych nazwanych dyslali?. Dyslalia - to nieprawid?owo?? w wymawianiu jednej g?oski, wielu g?osek, a nawet niemal wszystkich g?osek równocze?nie. Przy zachowanym rytmie, melodii i akcencie, sama wymowa jest niewyra?na, ma?o lub zupe?nie niezrozumia?a.

I. W obr?bie dyslalii tymi, które w pierwszej kolejno?ci wymagaj? interwencji logopedy s? deformacje (zniekszta?cenia brzmienia) g?osek, w wyniku czego powstaj? d?wi?ki nie nale??ce do zasobu g?osek j?zyka polskiego. S? 

  • seplenienie mi?dzyz?bowe dotyczy? mo?e g?osek: s, z, c, dz, ?, ?, ?, d?, sz, ?, cz, d?, w czasie wymowy j?zyk wsuwa si? mi?dzy z?by;
  • seplenienie boczne dotyczy wymienionych powy?ej g?osek, j?zyk u?o?ony jest niesymetrycznie, d?wi?kom towarzyszy charakterystyczne nieprzyjemne dla ucha brzmienie;
  • seplenienie wargowe dotyczy tak?e wy?ej wymienionych g?osek, j?zyk nie bierze udzia?u w ich wymowie, g?oski wymawiane s? wargami charakterystycznie wysuni?tymi do przodu, jak przy dmuchaniu;
  • seplenienie wargowo-z?bowe wymienione wy?ej g?oski wymawiane s? przy udziale górnych lub dolnych siekaczy i przeciwleg?ej wargi (j?zyk pozostaje bierny),
  • reranie - g?oska „r" zamiast drga? czubka j?zyka g?oska ta mo?e by? wymawiana poprzez drgania j?zyczka podniebiennego,warg, policzków;

II. Natomiast wszelkie zast?powanie g?osek trudniejszych do wymówienia g?oskami ?atwiejszymi, np. sanki - sianki, szko?a - sko?a, rak - lak, b?d?ce przejawem nieuko?czonego rozwoju mowy, nie traktujemy jako wady wymowy, je?li wyst?puje poni?ej 6-7 roku ?ycia.

   U dzieci powy?ej 7 roku ?ycia do wad wymowy zaliczamy dyslali? o charakterze deformacji g?osek oraz wymow? charakteryzuj?c? si? zamian? g?osek trudniejszych do wymówienia g?oskami ?atwiejszymi, gdy? do tego czasu rozwój mowy powinien by? zako?czony od strony artykulacyjnej.

   Dyslalie o charakterze paralalii (zamiany) g?osek, to najcz??ciej:

  • Seplenienie (sygmatyzm) dotyczy g?osek: s, z, c, dz, ?, ?, ?, d?, sz, ?, cz, d?, g?oski te zamieniane mog? by? w obr?bie tych rzech szeregów, np.: szko?a - sko?a - ?ko?a, sa?ata - sza?ata - ?a?ata, ?limak - szlimak - slimak,
  • Reranie (rotacyzm) „r” g?oska „r” mo?e by? zast?piona g?osk? „l” lub „j” np.: rower – lowel, jowej
  • Parakappacyzm, Paragammacyzm - „k” i „g” ich substytutami s? najcz??ciej „t” i „d”, np.: kot - tot, guma - duma

   Niezale?nie od ogólnego podzia?u dyslalii (deformacje, zast?powanie, brak g?oski) wyodr?bniona jest szczególna posta? dyslalii, która - ze wzgl?du na metodyk? post?powania powinna by? wydzielona. Jest to wymowa bezd?wi?czna (nazywana te? mow? bezd?wi?czn?).

  • Mowa bezd?wi?czna g?oski d?wi?czne: b, bi, d, di, g, gi, z, ?, ?, dz, d?, d?, w, wi zamieniane s? na bezd?wi?czne: p, pi, t, ti, k, ki, s, ?, sz, c, ?, f, fi, (bez drga? wi?zade? g?osowych, np. bada - pada, domek - tomek);
 
Dlaczego dziecko powinno ucz?szcza? na zaj?cia logopedyczne? PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 13 listopada 2017 23:16

   Stan mowy ma ogromny wp?yw na nauk? szkoln?. Od tego, jak dziecko mówi zale?? w znacznej mierze jego post?py w nauce oraz pozycja spo?eczna w grupie klasowej, co nazywa si? powodzeniem szkolnym. Wady wymowy mog? prowadzi? do niepowodze? szkolnych. Dlatego bardzo wa?ne jest wczesne rozpoznanie, diagnoza i terapia logopedyczn?. Nale?y konsultowa? si? z nauczycielem przedszkola i logoped?. Nie mo?na liczy? na to, ?e dziecko „wyro?nie”.

   Wp?yw zaburze? mowy na trudno?ci w nauce przejawia si? w przedmiotach, które wymagaj? od dziecka poprawnego pisania, czytania i wypowiadania si? (dzieci z wadami artykulacyjnymi pope?niaj? te same b??dy w czytaniu, w pisaniu, które wykazuj? w mowie spontanicznej). Najcz??ciej spotykane b??dy wi??? si? z seplenieniem, reraniem, ubezd?wi?cznianiem g?osek d?wi?cznych, co cz?sto prowadzi do zmiany znaczenia wyrazu (dom – tom, bije – pije).

   B??dy wynikaj?ce z nieprawid?owego wybrzmiewania g?osek sycz?cych oraz g?oski r stosunkowo rzadko zmieniaj? sens wyrazów, np. szafa – safa, czapka – capka, rower - lowel. W tych przypadkach obserwuje si? zamiany g?osek, które zmieniaj? sens czytanego tekstu i pisanego wyrazu, np. szum – sum, rak – lak. Zmiana znaczenia poszczególnych s?ów utrudnia uchwycenie sensu czytanego tekstu, co ma negatywne znaczenie dla procesu uczenia si?. W pisaniu wypracowa? i pisaniu ze s?uchu pojawiaj? si? b??dy, b?d?ce odzwierciedleniem wadliwej wymowy.

   Zaburzenia mowy powinny by? zniwelowane przed rozpocz?ciem nauki szkolnej – inaczej spowoduj? trudno?ci w nauce a w efekcie niepowodzenia szkolne. U dzieci pojawiaj? si? te? kompleksy oraz l?k przed mówieniem. Jak wynika ze statystyk w?ród uczniów, którzy maj? trudno?ci w czytaniu i pisaniu, dzieci z zaburzeniami mowy jest oko?o 50%.

 
Zadania logopedy w szkole PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 13 listopada 2017 23:10

1. Profilaktyka (zapobieganie powstawaniu wad wymowy i czuwanie nad jej prawid?owym rozwojem)

  • czuwanie nad rozwojem mowy i doskonalenie jej,
  • prowadzenie ?wicze? kszta?tuj?cych prawid?ow? mow? i doskonal?ce mow? ju? ukszta?towan?,
  • wspó?praca z nauczycielami i specjalistami.

2. Diagnostyka (rozpoznawanie zak?óce? lub zaburze? j?zykowych).

  • przeprowadzanie przesiewowych bada? logopedycznych w obecno?ci rodzica oraz pog??biona diagnoza w razie potrzeb,
  • udost?pnienie wyników bada? wychowawcom badanych oddzia?ów.

3. Terapia (usuwanie, likwidowanie wszelkich zak?óce? i zaburze? komunikacji j?zykowej i pomoc w przezwyci??aniu problemów dzieciom, maj?cych trudno?ci z mówieniem, rozumieniem, pisaniem i czytaniem).

  • obj?cie opiek? logopedyczn? wyznaczonych dzieci,
  • systematyczne prowadzenie indywidualnych oraz grupowych zaj?? logopedycznych w szkole,
  • ?wiczenia usprawniaj?ce aparat artykulacyjny,
  • usprawnianie funkcji oddechowo – fonacyjnych,
  • usprawnianie s?uchu fonematycznego,
  • usprawnianie analizy i syntezy s?uchowej,
  • usprawnianie analizatora wzrokowego,
  • wzbogacanie s?ownictwa czynnego i biernego,
  • rozwijane komunikacji j?zykowej poprzez usprawnianie funkcji mowy,
  • umiej?tno?ci wypowiadania si?,
  • wyrównywanie opó?nie? mowy,
  • korygowanie wad wymowy,
  • stymulowanie rozwoju poznawczo- j?zykowego,
  • usprawnianie procesów wzrokowo- ruchowo- s?uchowych,
  • wyrównywanie dysharmonii w przypadku dzieci z zaburzon? koordynacj?,
  • udzielanie porad i wskazówek rodzicom w celu uzyskania lepszych efektów terapii,
  • prowadzenie zeszytów zaj?? logopedycznych z zaleceniami do utrwalenia w domu,
  • kierowanie na badania specjalistyczne: foniatryczne, laryngologiczne, audiometryczne, ortodontyczne w razie konieczno?ci – neurologiczne,
  • poinstruowanie nauczycieli o sposobach korekty wad wymowy z dzie?mi obj?tymi terapi?.

   Badanie mowy przeprowadzam na pocz?tku roku szkolnego w?ród dzieci pi?cioletnich, aby w drugiej po?owie wrze?nia rozpocz?? zaj?cia logopedyczne. Celem terapii wad mowy jest usuni?cie wszelkich wadliwych d?wi?ków i wytworzenie na ich miejsce nowych, prawid?owych, rozwój mowy w przypadku jego opó?nienia, rozwój kompetencji j?zykowych.

 
WiÄ™cej artykuĹ‚Ăłw…
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 2

Imieniny

Pami?taj o z?o?eniu ?ycze?!!! Dzi?: Augustyna Juliana
Jutro: Jaromira Justa

Dziennik elektroniczny

Sprawozdania finansowe ZSP

Reklama

Czas

Ulti Clocks content